
Hans Does
Ik denk dat ik ongeveer 12 jaar was toen we met wat vriendjes bij de Viersprong door het raam keken.
De BABS speelde daar, de eerste echte beatband uit Heerhugowaard met op drums Hans Does. Ze waren een begrip in die tijd en speelden bijna ieder weekend wel ergens in Noord-Holland.
Als Hans geen muziek maakte was hij wel bij KSV te vinden. Hij was in zijn jeugd een verdienstelijke keeper. Toen zijn broers Koos en later Maarten en Frans in het eerste speelden was Hans als supporter altijd van de partij en zelden sloeg hij een wedstrijd over. Na afloop natuurlijk de kantine in. Daar was hij helemaal in zijn element en de sterke verhalen, met name over de tijd dat hij nog vrachtwagenchauffeur op het buitland was, waren niet van de lucht. En dan de moppen natuurlijk! Er was niemand die een verhaal zo uitgebreid kon vertellen als Hans.
Ook de tijd dat hij, met Trudie, nog uitbater was van bar “de Boet” en wij met het hele team nog even een afzakkertje kwamen halen. Het was altijd een feest en Hans raakte nooit uitgepraat. We hoorden hem nooit over Ajax, AZ of een andere grote club. KSV dat was zijn cluppie zei hij altijd. Het was dan ook geen toeval dat hij in 1990 met het idee kwam om een supportersvereniging op te richten en de man met het “groene boekje” werd een begrip. Ieder jaar liep hij net zolang rondjes om het veld totdat iedereen een kruisje achter zijn naam had. Met het geld werden dan weer fruitmandjes of andere attenties gekocht die hij dan bij bijvoorbeeld geblesseerde spelers thuisbracht.
Als supporter was Hans altijd achter het doel van de tegenpartij te vinden. Als ze op mij richten dan zitten we goed zei hij dan. Maar hij was soms ook minuten onzichtbaar als hij weer eens een bal uit de bosjes haalde. Helaas toen het lichamelijk wat minder met hem ging is hij daar mee gestopt. Je wilt natuurlijk nog wel wat van de wedstrijd zien.
De laatste tijd merkten we dat het minder ging en de uitwedstrijden liet hij dan ook aan zich voorbij gaan. De Dames1 spelen thuis en die hebben ook publiek nodig, was zijn excuus. Als wij dan terug kwamen moesten we altijd bij de baas komen om verslag te doen. We namen dan nog wat biertjes en als om half zes door de geluidsinstallatie de laatste “ding-dong” aangaf dat de keuken dicht ging, keek hij ons aan met van die pretogen en hij zei dan: Dut is moin Truutje.
Hij was thuis. We zullen je missen Hans.
Namens het KSV bestuur, de supporters en alle KSV-leden
Jos Oudhuis.
